KMAN Publication Inc. تکنولوژی در کارآفرینی و مدیریت استراتژیک 3041-8585 در دست انتشار 1405 10 01 Resilience Engineering for Competitive Advantage: An Agent-Based Simulation Model of Strategic Dynamics in the Copper Industry مهندسی تاب‌آوری برای مزیت رقابتی: یک مدل شبیه‌سازی عامل‌بنیان از پویایی‌های راهبردی در صنعت مس 1 21 10.61838/kman.jtesm.523 FA طاهر اصلانی گروه مدیریت، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. سلیمان ایران زاده گروه مدیریت، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. مجید باقرزاده خواجه گروه مدیریت، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. Journal Article 1405 02 25 <p>The present study aimed to design and test an agent-based simulation model to explain how resilience engineering contributes to competitive advantage and to examine the strategic dynamics of organizations operating in the copper industry under conditions of uncertainty and environmental disruption. This applied study employed a quantitative research design based on agent-based modeling and simulation. The research population consisted of managers, senior experts, and specialists in strategic management, production, supply chain, risk management, and business development related to the copper industry in Tehran. A total of 214 participants were selected through purposive sampling. Data were collected using a researcher-developed questionnaire measuring resilience engineering, strategic capabilities, and competitive advantage. The reliability and validity of the measurement instrument were assessed through confirmatory factor analysis, Cronbach’s alpha, composite reliability, and average variance extracted. Structural equation modeling was used to examine the relationships among the research variables, and an agent-based simulation model was developed to evaluate organizational behaviors under different environmental disruption scenarios. The inferential findings demonstrated that resilience engineering had a significant positive effect on strategic capabilities and competitive advantage. Strategic capabilities partially mediated the relationship between resilience engineering and competitive advantage. The simulation results indicated that organizations with higher levels of resilience experienced lower performance decline, faster recovery processes, and more sustainable competitive positions when exposed to severe environmental disruptions. Sensitivity analysis revealed that environmental disruption intensity, operational flexibility, and organizational learning speed were the most influential parameters affecting the behavior of the simulation model. Resilience engineering functions as a dynamic strategic capability that can substantially contribute to maintaining and developing competitive advantage in the copper industry. The findings suggest that organizations should move beyond reactive crisis management approaches and integrate resilience into strategic planning, capability development, supply chain design, and technological adaptation processes.</p> <p>هدف پژوهش حاضر طراحی و آزمون یک مدل شبیه‌سازی عامل‌بنیان برای تبیین سازوکارهای تبدیل مهندسی تاب‌آوری به مزیت رقابتی و بررسی پویایی‌های راهبردی سازمان‌های فعال در صنعت مس در شرایط عدم‌قطعیت و اختلالات محیطی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، کمی و مبتنی بر مدل‌سازی و شبیه‌سازی عامل‌بنیان بود. جامعه پژوهش شامل مدیران، کارشناسان ارشد و متخصصان حوزه‌های راهبردی، تولید، زنجیره تأمین، مدیریت ریسک و توسعه کسب‌وکار مرتبط با صنعت مس در تهران بود که 214 نفر از آنان با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته شامل مؤلفه‌های مهندسی تاب‌آوری، قابلیت‌های راهبردی و مزیت رقابتی گردآوری شد. روایی و پایایی ابزار با تحلیل عاملی تأییدی، آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی و میانگین واریانس استخراج‌شده بررسی شد. داده‌ها با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری و شبیه‌سازی عامل‌بنیان تحلیل شدند و رفتار عامل‌ها در سناریوهای مختلف اختلال محیطی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج تحلیل استنباطی نشان داد مهندسی تاب‌آوری اثر مثبت و معناداری بر قابلیت‌های راهبردی و مزیت رقابتی دارد. همچنین، قابلیت‌های راهبردی نقش میانجی جزئی در رابطه میان مهندسی تاب‌آوری و مزیت رقابتی ایفا کردند. نتایج شبیه‌سازی نشان داد که در شرایط افزایش شدت اختلالات، سازمان‌های دارای سطح بالاتر تاب‌آوری افت عملکرد کمتری داشته، سرعت بازیابی بیشتری نشان داده و مزیت رقابتی پایدارتری حفظ کردند. تحلیل حساسیت نیز نشان داد شدت اختلال محیطی، انعطاف‌پذیری عملیاتی و سرعت یادگیری سازمانی مهم‌ترین عوامل اثرگذار بر رفتار مدل بودند. مهندسی تاب‌آوری می‌تواند به‌عنوان یک قابلیت راهبردی پویا، نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ و توسعه مزیت رقابتی صنعت مس ایفا کند. نتایج نشان می‌دهد که سازمان‌های فعال در این صنعت باید تاب‌آوری را از یک رویکرد واکنشی مدیریت بحران به یک چارچوب راهبردی برای توسعه قابلیت‌های سازمانی، شبکه‌ای و فناورانه تبدیل کنند.</p> https://journaltesm.com/index.php/journaltesm/article/download/523/498