KMAN Publication Inc. تکنولوژی در کارآفرینی و مدیریت استراتژیک 3041-8585 در دست انتشار 1406 02 01 Validation of a Human Resource Development Model with a Value-Creating Strategies Approach in the Azerbaijan Copper Complex اعتباریابی الگوی توسعه منابع انسانی با رویکرد استراتژی‌های ارزش‌آفرین در مجتمع مس آذربایجان 1 27 10.61838/kman.jtesm.533 FA کاظم پوروطن گروه مدیریت دولتی، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران غلامرضا رحیمی گروه مدیریت دولتی، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران حسین عماری گروه مدیریت دولتی، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران Journal Article 2026 05 09 <p>The present study aimed to validate a human resource development model based on value-creating strategies in the Azerbaijan Copper Complex (Sungun). This quantitative study employed a developmental-applied, descriptive-correlational design. The statistical population consisted of approximately 11,000 managers, experts, and employees of the Azerbaijan Copper Complex (Sungun), from whom 384 participants were selected through simple random sampling. Data were collected using a researcher-developed 59-item questionnaire measuring five constructs: value-creating human resource development strategies, strategic human capital empowerment, integrated human resource management systems, effective organizational and environmental contexts, and value-creating human resource development outcomes. Instrument reliability was assessed using Cronbach's alpha and composite reliability, while convergent and discriminant validity were evaluated through average variance extracted and the Fornell-Larcker criterion. Confirmatory factor analysis and partial least squares structural equation modeling were performed using SmartPLS 3. Cronbach's alpha coefficients ranged from 0.703 to 0.804 and composite reliability coefficients ranged from 0.715 to 0.839. All AVE values exceeded 0.50, and the Fornell-Larcker criterion supported discriminant validity. The Q² value for the overall construct was 0.508, the coefficient of determination was R² = 0.995, and the overall GOF was 0.901. All structural paths were statistically significant. Strategic human capital empowerment had the strongest contribution (β = 0.394, t = 15.743), followed by value-creating human resource development strategies (β = 0.356, t = 14.924), integrated human resource management systems (β = 0.305, t = 15.602), value-creating human resource development outcomes (β = 0.179, t = 4.698), and effective organizational and environmental contexts (β = 0.166, t = 4.900). The proposed model demonstrated satisfactory reliability, validity, predictive relevance, and structural quality, indicating that value-creating human resource development in the Azerbaijan Copper Complex requires an integrated approach combining strategic human capital empowerment, aligned development strategies, integrated human resource management systems, supportive organizational conditions, and measurable value-creating outcomes.</p> <p>هدف پژوهش حاضر اعتباریابی الگوی توسعه منابع انسانی با رویکرد استراتژی‌های ارزش‌آفرین در مجتمع مس آذربایجان (سونگون) بود. پژوهش حاضر از نظر رویکرد، کمّی، از نظر هدف توسعه‌ای ـ کاربردی و از نظر روش توصیفی ـ همبستگی بود. جامعه آماری شامل حدود 11000 نفر از مدیران، کارشناسان و کارکنان مجتمع مس آذربایجان (سونگون) بود که از میان آنان 384 نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته 59 گویه‌ای بود که پنج سازه راهبردهای ارزش‌آفرین توسعه منابع انسانی، توانمندسازی سرمایه انسانی استراتژیک، نظام‌های یکپارچه مدیریت منابع انسانی، بسترهای سازمانی و محیطی مؤثر و پیامدهای ارزش‌آفرین توسعه منابع انسانی را اندازه‌گیری می‌کرد. پایایی ابزار با استفاده از آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی و روایی آن از طریق میانگین واریانس استخراج‌شده و معیار فورنل–لارکر ارزیابی شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی و مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی در نرم‌افزار SmartPLS 3 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مقادیر آلفای کرونباخ سازه‌ها بین 0.703 تا 0.804 و پایایی ترکیبی بین 0.715 تا 0.839 بود و مقادیر AVE همه سازه‌ها از 0.50 بیشتر بود. معیار فورنل–لارکر نیز روایی واگرای مدل را تأیید کرد. مقدار Q² برای سازه کلی 0.508، ضریب تعیین مدل 0.995 و شاخص GOF برابر با 0.901 به دست آمد. تمامی مسیرهای مدل معنادار بودند؛ به‌طوری‌که توانمندسازی سرمایه انسانی استراتژیک با ضریب مسیر 0.394 و آماره t برابر با 15.743 بیشترین سهم را داشت و پس از آن راهبردهای ارزش‌آفرین توسعه منابع انسانی (β = 0.356, t = 14.924)، نظام‌های یکپارچه مدیریت منابع انسانی (β = 0.305, t = 15.602)، پیامدهای ارزش‌آفرین توسعه منابع انسانی (β = 0.179, t = 4.698) و بسترهای سازمانی و محیطی مؤثر (β = 0.166, t = 4.900) قرار گرفتند. نتایج نشان داد که الگوی پیشنهادی از پایایی، روایی، قدرت پیش‌بینی و کیفیت ساختاری مطلوبی برخوردار است و توسعه منابع انسانی ارزش‌آفرین در مجتمع مس آذربایجان نیازمند رویکردی یکپارچه مبتنی بر توانمندسازی سرمایه انسانی، هم‌راستایی راهبردهای توسعه‌ای، انسجام نظام‌های مدیریت منابع انسانی، فراهم‌سازی بسترهای سازمانی مناسب و جهت‌گیری به سوی پیامدهای قابل سنجش ارزش‌آفرین است.</p> https://journaltesm.com/index.php/journaltesm/article/download/533/558