تحلیل ظرفیت ها و سناریوهای فراروی زیستپذیری شهری در سقز و فضاهای پیرامونی آن با رویکرد عدالت فضایی
DOI:
https://doi.org/10.61838/kman.jtesm.2.1.8کلمات کلیدی:
زیست¬پذیری شهری, تعلق مکانی, عدالت فضایی, عدالت اجتماعی, مشارکت اجتماعیچکیده
در چند دهه اخیر، زیستپذیری شهری به مثابه گفتمانی نوین در حوزه شهرسازی و برنامهریزی شهری، مورد توجه ویژه برنامهریزان و سیاستگزاران در سطوح مختلف جهانی، منطقهای، ملی و محلی، بوده است. این مقوله، ضمن انعکاس وضعیت شاخصهای مرتبط با توسعه پایدار و عدالت فضایی و اجتماعی در بستر کالبد شهر، روح شهر را در ارتباط با شاخصهای کیفی و ارتقاء تابآوری پیرامون بحرانها، جذابیتهای کالبدی- محتوایی، بسط سرمایهای- فرهنگی و گرایش به نوآوری و خلاقیت شهری در ابعاد مختلف، منعکس میسازد. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر تبیین و تحلیل ظرفیتها و چالشهای فراروی زیستپذیری شهری در سقز و فضاهای پیرامونی آن و شناسایی وضعیتهای مختلف آن (خوشبینانه تا بحران)، میباشد. روش تحقیق بکار گرفته شده توصیفی- تحلیلی، مبتنی بر مطالعات کتابخانهای- اسنادی، پیمایشهای میدانی، جلسات نخبگانی و نیز تحلیلهای مدلی و نرمافزاری در چارچوب تحلیل ضریب همبستگی پیرسون، آنالیزهای ویکور و الگوی سناریو ویزارد، بوده است. در این بین، تعداد 40 نفر از نخبگان علمی و اجرایی با استفاده از الگوی غیر تصادفی هدفمند، به عنوان نمونه آماری انتخاب گردید. یافتههای حاصل از تحلیل مدل ویکور نشان داد که به ترتیب نواحی 3 (0.097)، 1 (0.247) و 9 (0.264) دارای مطلوبترین وضعیت زیستپذیری، و نواحی 16 و 7 با (1.00) و (0.719)، وضعیت نامناسب به لحاظ شاخصهای مورد تحقیق داشتهاند. همچنین، نتایج تحلیل ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که در سطح اطمینان (0.99) و احتمال خطای کمتر از (0.01)، بین عدالت فضایی، پیوستگی و تعلق مکانی (0.32) و عدالت فضایی، مشارکت و همبستگی اجتماعی (0.22)، ارتباط مثبت بالا در سطح اول و متوسط در سطح دوم برقرار است. در نهایت، با توجه به امتیازهای اکتسابی، احتمال تداوم وضعیت فعلی (320) نسبت به وضعیتهای مطلوب (250) و قابل قبول (180)، بیشتر بوده است.
دانلودها
مراجع
Beaujeu, D. (1998). Urban Livability in Asia (Z. Fatemi, Trans.; 1st edition ed.). Nasr Publishing.
Heydari, A. (2012). Spatial-physical analysis of future development of Saqqez city with emphasis on urban smart growth
indicators using Shannon entropy model. Geography and Urban Development, 1(1).
Heydari, A., Rahnama, M. R., & Heydari, S. (2019). Analysis of Urban Environment Sustainability in Kurdish Cities of Iran
Using the Future Study Approach (Case Study: Saqqez City). Smart Urban Development, 67.
onment+Sustainability+in+Kurdish+Cities+of+Iran+Using+the+Future+Study+Approach+(Case+Study:+Saqqez+City).
+Smart+Urban+Development,+67.&ots=0TYz_KqAuI&sig=e9kfCfDC5pqjDIJqwjzdsfMQNfg
Nell, H., & Goldman, R. (2005). Cities and Quality of Life: Should We Monitor Pakistani Cities?
http://mpra.ub.uni_muenchen.de/6522/
Soleimani Mehranjani, M., Tolouei, S., Rafieian, M., Zanganeh, A., & Khazaei Nejad, F. (2016). Urban Livability: Concept,
Principles, Dimensions, and Indicators. Geography and Urban Planning Research, 4(1), 27-50.
https://ensani.ir/fa/article/359072/%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA-
%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C-
%D9%85%D9%81%D9%87%D9%88%D9%85-%D8%A7%D8%B5%D9%88%D9%84-
%D8%A7%D8%A8%D8%B9%D8%A7%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%A7%D8%AE%D8%B5-
%D9%87%D8%A7
Statistical Center of Iran, S. (2021). Population of Kurdistan Province.
Teng, F. (2013). Designing community: The application of new urban principles to create authentic communities Master of
Science Department of Geography].
Timmer, V., & Seymoar, N. K. (2005). The World Urban Forum 2006 Vancouver: Working Group Discussion Paper.
Vancamp, K., Raggers, K., & Pin, P. (2003). A livable city study in China: Using structural equation models Department of
Statistics, Uppsala University]. https://www.diva-portal.org/smash/get/diva2:422188/FULLTEXT01.pdf
دانلودها
گاهشمار انتشار
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر -1 تکنولوژی در کارآفرینی و مدیریت استراتژیک
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
